ویتامین خوردن، به هر زحمتی که هست صبحها بلند شدن و دویدن، یوگای بعد از ظهر، چسبیدن به روتینهای کوچک.
دو هفته از وقت محدود باقیمانده تا ددلاین را به هر ضرب و زوری بود خزیدم و حالا چند روزی است که با این چیزها دوباره دارم سرپا میشوم بلکه لنگلنگان هم که شده اقلا راهی بروم. تقریبا مطمئنم به این ددلاین نمیرسم یا اقلا با کیفیتی که انتظار دارم نمیرسم. چه کار کنم؟ کاری هم نمیشود کرد لابد. فدای سرم.
No comments:
Post a Comment